Í ágúst 1997 fluttum við Þýskalands þar sem við leigðum búgarð og rákum hótel hvorutveggja í eigu vinar okkar til margra ára Augustar Beyer.  Hann átti þegar þarna var komið mikið af hestum frá okkur og var kominn með umsvifamikla ræktun og bauð okkur að koma til sín.  Svo við létum slag standa.  Við lögðum upp með að vera í 3-5 ár og vorum í rúmlega þrjú ár.

Þetta var frábær tími, umhverfið fallegt, hæðótt og vötn út um allt, eitt við endann á skeiðbrautinni og þar var alveg upplagt að synda þegar of heitt varð á sumrin til að ríða út.  Görnitz er lítil þorp, rétt við Plön, norðaustan af Hamborg.  Þar búa um 150 manns og þegar við vorum þarna, voru fleiri íslenskir hestar en fólk í þorpinu.  Þorpsbúar voru vingjarnlegir og við eignuðumst marga góða vini á þessum tíma.

Við héldum vetraruppákomur að íslenskri fyrirmynd á hverju ári, buðum þá upp á SS pylsur, kleinur og fleira íslenskt og haustið 1998 héldum við norðurþýskt meistaramót, stórt mót með yfir 400 skráningum sem tók 3 daga í framkvæmd.  Í tenglsum við það héldum við mikla veislu með íslenskum mat sem enn er í minnum höfð, þvílíkar voru veitingarnar, allt flutt inn frá Íslandi, lax, reyktur og grillaður, rjúpa, gæs, rækjur, paté ýmiss konar, lamb og svo mætti lengi telja. 

Þetta var mjög lærdómsríkur tími.  Við þekktum þýska markaðinn mjög vel fyrir en kynntumst honum ennþá betur og upplifðum að auki miklar breytingar sem urðu á honum á þessum tíma þegar hestapestin gekk yfir á Íslandi og tollamálin voru í algleymingi.

Haustið 2000 þegar Huldu bauðst svo staða hjá Átaki í hestamennsku, var ákveðið að drífa sig heim.  Þetta var svona eins og maðurinn sagði, "búið að vera gott, en verð að þjóta".  Við erum svo miklir Íslendingar í okkur að við hlutum alltaf að enda aftur á klakanum.

Hér eru nokkrar myndir af staðnum, margar teknar á Norðurþýska meistaramótinu en annars skýrir textinn þær.